KLUB MŁODZIEŻOWY
Gimnazjum Nr2
ul. Szkolna 38
38-200 Jasło

Telefon: 446 76 30 wew. 40

Klub Młodzieżowy w Gimnazjum Nr 2 w Jaśle istnieje od 1999 roku. Powstał z wcześniej istniejącej świetlicy w Szkole Podstawowej Nr 9 w Jaśle im. Olimpijczyków Polskich. Opiekę pedagogiczną pełnią następujący nauczyciele:

Kierownik Klubu: mgr Zofia Drwal

Nauczyciele :
mgr Magdalena Forystek
mgr Krystyna Myśliwiec
mgr Jolanta Uchman

Opiekun świetlicy socjoterapeutycznej: mgr Jolanta Sroka

Klub funkcjonuje codziennie w godzinach od 8.00 do 18.00

Klub Młodzieżowy zajmuje trzy pomieszczenia urządzone estetycznie, bezpiecznie i funkcjonalnie. W pierwszym z nich znajdują się: stół bilardowy, stół do tenisa, piłkarzyki. W drugim odbywają się zorganizowane zajęcia: dydaktyczne, plastyczne, muzyczne. Tutaj młodzież może odrobić zadanie domowe lub poczytać prasę znajdującą się w naszej biblioteczce. Klub jest wyposażony w wiele ciekawych gier planszowych, telewizor i odtwarzacz wideo do prezentacji programów oraz filmów edukacyjnych. Trzecia sala jest wyposażona w komputer, dzięki któremu można skorzystać z programów edukacyjnych.

Celem działalności Klubu jest zapewnienie uczniom Gimnazjum Nr 2 w Jaśle zorganizowanej, pozalekcyjnej opieki wychowawczej, rozwoju ich zamiłowań i uzdolnień. Swoją opieką obejmuje młodzież dojeżdżającą z Gamratu, Niegłowic, Łask, Sobniowa, Wolicy, Żółkowa oraz uczniów jasielskich.

Zadaniem Klubu jest wszechstronny rozwój osobowości wychowanków oraz korekta dysfunkcyjnych zachowań i postaw.

Do zadań należy również:
- ujawnianie i rozwijanie zainteresowań, poprzez organizowanie różnorodnych zajęć (plastycznych, sportowych, komputerowych, teatralnych, muzycznych, kulinarnych);

- stwarzanie warunków do uczestnictwa w kulturze;
- upowszechnianie zasad kultury zdrowotnej;
- organizowanie pomocy w nauce;
- organizowanie gier i zabaw ruchowych oraz innych form kultury fizycznej;
- utrzymywanie stałego i częstego kontaktu z innymi nauczycielami w celu koordynacji oddziaływań wychowawczych;
- organizowanie konkursów, turniejów i imprez kulturalnych;
- współpraca ze środowiskiem lokalnym;
- pomoc w rozwiązywaniu problemów rodzinnych, koleżeńskich
i wychowawczych;

Nauczyciele przeszkoleni w czasie warsztatów profilaktyczno-wychowawczych prowadzą zajęcia według programów: "Spójrz inaczej", "Spójrz inaczej na agresję", "Przeciwdziałanie agresji i przemocy". Lansują one zdrowy styl życia wolny od nałogów, uzależnień i agresji. Wyrabiają u młodzieży przekonanie, że zdrowy styl życia jest źródłem sukcesu i szczęścia osobistego. Wpływają również na pokonanie wewnętrznych zahamowań, stanów lękowych i budowanie poczucia własnej wartości.

W naszym Klubie prowadzone były również zajęcia otwarte dla studentów Wyższej Szkoły Zawodowej w Krośnie. Cieszyły się one dużym zainteresowaniem młodzieży i zostały wysoko ocenione przez zaproszonych gości.

Tradycją Klubu stało się organizowanie imprez: andrzejek, walentynek, zabaw karnawałowych. Do najbardziej atrakcyjnych imprez należą zabawy andrzejkowe, podczas których młodzież może wywróżyć sobie przyszłość z "lania wosku", "pływających karteczek z imionami", "obierek z jabłek", "wychodzących butów za próg" itp.

Ta forma pracy z młodzieżą pozwala odkryć talenty aktorskie, zdolności reżyserskie oraz dekoratorskie. O efektach pracy klubowego teatru mogły się przekonać dzieci z zaprzyjaźnionych przedszkoli: Państwowego Przedszkola Nr 3 oraz Miejskiego Przedszkola Nr 9 w Jaśle.

Do tej pory dzieci obejrzały następujące przedstawienia: "Choinki" (inscenizacja z okazji świat Bożego Narodzenia), "Królewna Śmieszka i Ekoludki" oraz "Eko - Kapturek" (obie dotyczyły tematyki ekologicznej).

W 2003r młodzież przygotowała również "Jasełka" dla całej społeczności szkolnej.

Pomysłodawczynią akcji charytatywnych była pani kierownik klubu Zofia Drwal, która czuwała również nad ich prawidłowym przebiegiem.

Nasz Klub utrzymuje kontakty z Państwowym Domem Dziecka w Wolicy. W ramach akcji "Noworoczny Dar" uczniowie uczęszczający do Klubu oraz Samorząd Szkolny odwiedzili dzieci z domu dziecka.

Samorząd Szkolny przedstawił Jasełka, natomiast młodzież z klubu przygotowała różne gry i zabawy dla najmłodszych dzieci.

Już od trzech lat w Klubie organizowane są turnieje tenisa stołowego oraz turnieje bilardowe. Wszyscy chętni uczniowie mogą wziąć w nich udział. Najlepsi otrzymują medale, puchary oraz pamiątkowe dyplomy.

Nauczyciele wraz z klubowiczami tworzą wzajemnie wspierającą się rodzinę.

Każdy uczeń jest mile widziany w naszym Klubie

Opracowanie: Krystyna Myśliwiec

Klub młodzieżowy - to miejsce niezapomniane

Niewątpliwie nasz system wychowawczy w ostatnich latach został "uszkodzony" dokonującymi się przemianami społeczno-ekonomicznymi i związanymi z nim trudnościami w wielu dziedzinach życia. Praca opiekuńczo-wychowawcza została w znacznym stopniu ograniczona, choć potrzeba takiej działalności rośnie. W obecnych gimnazjach wiele świetlic szkolnych (klubów) jest likwidowanych. Wymienia się kilka powodów: likwidacje etatów, brak młodszych dzieci, likwidację stołówek. Dla większości ludzi świetlica i klub kojarzy się z dożywianiem i obiadami, a nie z rozwijaniem działalności poznawczej, artystycznej czy rekreacyjnej uczniów. Każdy uczeń, nie tylko w szkole podstawowej ma prawo do zajęć pozalekcyjnych, do spotkań z rówieśnikami w miejscu innym niż sala lekcyjna czy korytarz.

Świetlica - klub to neutralny teren, nie przynależny żadnej klasie, ani przedmiotowi, ani pracowni. Tutaj można spotkać się z kolegami przed lub po lekcjach, zagrać w szachy, bilard, założyć np. klub hobbystów, pomuzykować... można wyliczać zajęcia, które się w klubie organizuje.

W trakcie organizowanych zajęć możemy dać szansę wykazania się uczniowi słabemu w nauce, zniechęconemu brakiem osiągnięć, ponieważ nie ma tu obciążeń i stresów wynikających z rygorów lekcyjnych, klub to teren, gdzie istnieje możliwość uzyskania aprobaty i akceptacji, gdzie nie ma narzuconych norm i wymagań.

Uczeń osiągający słabe wyniki w nauce staje się świetnym graczem, plastykiem, muzykiem, aktorem, organizatorem imprez itp. Podczas lekcji nie ma możliwości i czasu na prowadzenie zajęć, które rozszerzają zainteresowania ucznia. Prężnie działająca świetlica pozwala na wykorzystanie wolnego czasu, daje swobodę w realizacji własnych zainteresowań.

Można by opowiedzieć, że do likwidacji wielu świetlic przyczyniają się braki finansowe, ale do powołania grupy teatralnej, zajęć z orgiami, klubu hobbystów, sekcji do organizowania imprez, wieczorków nie potrzeba dużych nakładów finansowych, potrzeba tylko dużo chęci ze strony władz oraz aktywności i pomysłowości nauczycieli. Od nich zależy charakter zajęć i popyt na nie.

Klub - świetlica bardzo często jest dla ucznia drugim domem, szczególnie dla uczniów wywodzących się z rodzin dysfunkcyjnych i o trudnej sytuacji materialnej. Tu właśnie uczeń może zwierzyć się ze swoich trosk, problemów, może szukać pomocy w ich rozwiązaniu. Warto sobie odpowiedzieć na pytanie - cóż ma robić młody człowiek ze swoim wolnym czasem, dlaczego tak dużo młodych ludzi tworzy gangi, wkracza w konflikt z prawem, używa alkoholu czy narkotyków.

Zabiegana i zapracowana rodzina, a szczególnie w dzisiejszych czasach, gdzie sytuacja na rynku pracy jest trudna, nie ma czasu i możliwości, aby zorganizować wolny czas dziecku, wysłuchać go i pomóc. Dlatego tak ważne jest, by w każdej szkole funkcjonowała placówka opiekuńczo-wychowawcza. Taką właśnie placówką jest świetlica szkolna-klub. Uczeń mając możliwość rozwoju swoich zainteresowań nie będzie wkraczał na drogę patologii. Nie ma bowiem złych dzieci, są tylko zaniedbane i nie zauważane. Rozwój zainteresowań w młodym wieku owocuje w przyszłości, bardzo często muzyk czy aktor to owoce pracy od młodych lat. To właśnie po latach człowiek przypomina sobie o swoim drugim domu, "klubie", gdzie miał możliwość kształcenia swoich zainteresowań, pragnień i dążeń.

Bardzo ważna jest również kadra pedagogiczna świetlicy-klubu. Muszą to być ludzie wysoko wykwalifikowani, dobrze przygotowani do pracy z uczniem, ale bardzo często nie traktowani przez uczniów jako nauczyciele, bo nie stawiają ocen i nie dzielą czasu swej pracy na lekcję czy przerwy. To właśnie oni mają bardzo dużo wiadomości na temat ucznia, znają nie tylko jego osiągnięcia w nauce, ale przede wszystkim jego osobowość, rodzinę, zainteresowania itp. Nie szczędzą swojego czasu, zawsze są otwarci na problemy uczniów, potrafią słuchać, nie narzucają norm i zasad swojej pracy, ale wspólnie dochodzą do celu, którym jest dobro ucznia. Myśl Marii Montessori to:

"Dziecko i dorosły to dwie różne części ludzkości, które nawzajem wpływają na siebie i przy wspólnej pomocy powinny współistnieć w harmonii. To nie jest tylko tak, że dorosły musi pomagać dziecku, ale także dziecko musi pomagać dorosłemu".

Dlatego tworząc wizję nowoczesnej szkoły nie zapominajmy o świetlicy-klubie, gdyż szkoła to nie tylko nauka ale również wychowanie.

Opracowała: Zofia Drwal

Kto czyta nie błądzi - wychowanie skuteczne

Kluczem do wychowania skutecznego stała się dla mnie myśl J. Tarnowskiego człowiek ma nie tylko potrzebę autorytetu, ale głęboko ludzką potrzebę kontaktu. Wychowawca musi otworzyć się na wartości wychowanka, by dzięki temu bogacić się duchowo. Wychowawca powinien zrozumieć potrzeby wychowanka, jak też poznać jego rodzinę i środowisko z którego się wywodzi.

Zastanawiając się nad nieakceptowanymi społecznie zachowaniami uczniów, próbowałem sobie odpowiedzieć na pytanie dlaczego tak się dzieje. Czy przyczyna ta tkwi w rodzinie czy w błędach wychowawczych. Po wielu obserwacjach, przeprowadzonych badaniach doszłam do wniosku: jeżeli narzucamy dzieciom swoją wolę, zasady, dzieci podporządkowują się sposób jaki podporządkowujemy się uznanym autorytetom. Jednak podporządkowanie się nie wynika z ich wewnętrznego przekonania. Dlatego trzeba pomóc dziecku zbudować wewnętrzne przekonanie. Musi się ono opierać na silnych fundamentach jakimi bez wątpienia są: odpowiedzialność i poczucie obowiązku, które skutecznie kontrolują zachowanie jednostki. W konsekwencji doprowadzi to do świadomej samokontroli.

Jest to proces długotrwały. Aby dziecko mogło dokonywać świadomej samokontroli trzeba je nauczyć dokonywania samooceny własnego zachowania.

Punktem wyjścia powinno być wspólne z dzieckiem określenie pewnego wzorca, pewnych norm, które pomogą nam żyć ze sobą w zgodzie, w nawiązaniu przyjaźni. Dzieci muszą wiedzieć że wypracowane normy są ważne zarówno dla nich jak i wychowawcy. W dalszej pracy z dzieckiem ciągle odwołujemy się do przyjętych norm, określonego kodeksu. Nauczyciel nie może być ciągle pouczającym moralizatorem, a w konsekwencji bezskutecznym wychowawcą. Powinien tylko czuwać nad prawidłowo przebiegającym procesem wychowania.

Taka sytuacja stwarza uczniom możliwość ustosunkowania się do samego siebie bez konieczności publicznego ujawniania oceny swojej osoby. Na pewno ułatwi to każdemu uczniowi odnalezienie się w nowej dla niego grupie społecznej, jaką jest klasa, będzie sprzyjać rozwojowi własnych uczuć, świadomości i postaw społecznie akceptowanych.

Jeśli uda nam się dotrzeć z uczniem do takiego momentu, że samo będzie kontrolowało swoje zachowanie, możemy mieć nadzieję, że rzadko będzie dochodziło do naruszania społecznie przyjętych norm postępowania.

Zachęcam wszystkich nauczycieli do tworzenia wraz z dziećmi własnych kodeksów zachowania. Nie bójmy się być wychowawcami o pełnych kompetencjach, którzy mogą, a przede wszystkim chcą na trwałe pozostawić pozytywny ślad w swoich wychowankach. Pomóżmy dzieciom wkroczyć na trudną drogę samowychowania.

Opracowała: Zofia Drwal