Przeskocz do treści
Strona istnieje 12 lat 8 miesięcy 18 dni 21 godzin i 48 min.

Integracja w Zespole Szkół Miejskich Nr 3 w Jaśle

Integracja - z łac. integratio, odnowienie - scalenie, proces tworzenia całości z części.

HISTORIA INTEGRACJI

Narodziny idei integracji w Szkole Podstawowej nr 9 im. Olimpijczyków Polskich w Jaśle, na bazie której powstał obecny Zespół Szkół Miejskich Nr 3 w Jaśle (Gimnazjum Nr 2 z Oddziałami Integracyjnymi i Integracyjna Szkoła Podstawowa Nr 12 w Jaśle), datuje się na rok 1995.

Podążając za ideą integracji i czując wyraźną potrzebę wypływającą ze środowiska lokalnego, dyrektor ówczesnej Szkoły Podstawowej Nr 9 wystąpił z wnioskiem do Burmistrza Miasta Jasła o utworzenie w roku szkolnym 1995/1996 w wyżej wymienionej placówce pierwszej na tym terenie klasy integracyjnej.

Wniosek ten uzyskał akceptację władz miasta Jasła. Dnia 24.04.1995 dyrektor Wydziału Kształcenia Kuratorium Oświaty, zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi tworzenia i funkcjonowania klas integracyjnych, zatwierdził powstanie klasy 1 integracyjnej. W rezultacie tych działań z dniem 01.09.1995 roku w SP nr 9 edukację szkolną rozpoczęła klasa integracyjna 1b.

Inspiracją dla tego pomysłu stała się wizyta mgr Aleksandry Zajdel-Kijowskiej w Szwajcarii, gdzie miała ona okazję przyglądać się funkcjonowaniu klas integracyjnych. Zafascynowana ideą integracji oraz sposobem traktowania dzieci z niepełnosprawnością stała się ona wraz z mgr Anną Brudz - psychologiem szkolnym, prekursorką koncepcji organizacji i programu działania oddziału integracyjnego. Wytyczyły one w koncepcji dwa najważniejsze cele.
- po pierwsze: szkołę publiczną, masową udostępnić uczniom z niepełnosprawnością, przede wszystkim osobom z dysfunkcją narządów ruchu oraz niedorozwojem umysłowym.
- po drugie: nauczyć dzieci zdrowe naturalnej akceptacji drugiego człowieka. „Niepełnosprawność jako normalność”
- to zadanie było prawdziwym wyzwaniem w szkolnym programie wychowawczym. Szkoła dla wszystkich dzieci, niezależnie od warunków fizycznych, intelektualnych, emocjonalnych czy innych - ten cel, który obecnie bardzo wyraźnie występuje w założeniach reformy oświaty, wówczas był nowością. Należało więc dobrze przygotować się do nowej, trudnej i odpowiedzialnej roli. Zadaniem dyrektora było takie zaplanowanie i przeprowadzenie kolejnych etapów postępowania, aby wizja integracji stała się rzeczywistością.

Wraz z reformą systemu oświaty, utworzono w budynku Szkoły Podstawowej nr 9 - Gimnazjum Nr 2. Klasa integracyjna kończąc edukację w szkole podstawowej, w naturalny sposób (co szczególnie jest ważne w odniesieniu do osób z niepełnosprawnością) rozpoczęła naukę na etapie gimnazjum. Istnienie tej klasy było swoistym zwiastunem zmian, które zaczęły się dokonywać na płaszczyźnie integracji w naszej szkole. W czerwcu 2003 r. Gimnazjum Nr 2 zmieniło bowiem nazwę na Gimnazjum Nr 2 z Oddziałami Integracyjnymi im. Ignacego Łukasiewicza. Od września 2003 roku edukację w murach placówki zaczęły kolejne klasy integracyjne - 1a oraz 1b. Coroczne powstawanie tego typu oddziałów wynika zarówno z naturalnych potrzeb środowiska lokalnego, jak i z wizji szkoły.

Z każdym rokiem ilość oddziałów zwiększa się; od 2007 roku szkoła rozszerzyła swoją działalność integracyjną poprzez powołanie do życia Integracyjnej Szkoły Podstawowej Nr 12, która wraz z Gimnazjum Nr 2 z Oddziałami Integracyjnymi tworzy Zespół Szkół Miejskich Nr 3 w Jaśle. Obecnie w szkole istnieje 9 oddziałów integracyjnych gimnazjum i 2 oddziały szkoły podstawowej, w których łącznie uczy się 48 uczniów z niepełnosprawnością.

Integracja jest skomplikowanym, czasochłonnym procesem, który pociąga za sobą niejednokrotnie szereg rozmaitych trudności związanych zarówno z edukacją i wychowaniem, jak i z przygotowaniem technicznym budynku. Trudności te zainspirowały wiele zmian w placówce: zlikwidowano bariery architektoniczne na parterze budynku, dostosowano sanitariaty do potrzeb uczniów z niepełnosprawnością, stworzono gabinety do rewalidacji indywidualnej wyposażone w odpowiedni sprzęt.

Rozwój działalności integracyjnej w naszej szkole pociąga za sobą konieczność ciągłego doskonalenia umiejętności nauczycieli w dziedzinie pracy z uczniami o różnorodnych potrzebach edukacyjnych. Szkoła nasza posiada wykwalifikowaną kadrę i oferuje swoim uczniom szeroko rozumianą pomoc psychologiczno - pedagogiczną; z każdym rokiem przybywają nowi uczniowie, którzy są dla nas, nauczycieli, wyzwaniem i obiektem troski o właściwy wszechstronny rozwój. Zwiększająca się liczba uczniów motywuje nas i powoduje, że poszukujemy wciąż nowych metod i kierunków pracy dających możliwości rozwojowe, czego efektem jest ciągłe podnoszenie kwalifikacji przez członków Zespołu Integracyjnego.

ZESPÓŁ INTEGRACYJNY

Zespół integracyjny - grupa specjalistów, która inicjuje i monitoruje przebieg procesu integracji w szkole.

Obecnie skład w/w zespołu przedstawia się następująco:
Przewodnicząca Zespołu Integracyjnego:
dyr. Aleksandra Zajdel-Kijowska
koordynator ds. integracji:
- mgr Aneta Koba
- mgr Marta Michałowska
nauczyciel psycholog - mgr Anna Jagielska
nauczyciel pedagog - mgr Elżbieta Buglewicz
nauczyciel logopeda:
mgr Anna Kędzior
nauczyciel specjalista rehabilitacji:
mgr Joanna Nawracaj
mgr Marta Nocleg - Zduńska
nauczyciel tyflopedagog:
mgr Ewa Ruwińska
mgr Joanna Dziadosz
nauczyciel surdopedagog:
mgr Magdalena Forystek
mgr Jolanta Sroka
nauczyciel oligofrenopedagog:
mgr Anna Bajorek
mgr Jadwiga Moskal
mgr Alicja Zossel
nauczyciel specjalista terapii pedagogicznej:
mgr Aneta Koba
nauczyciele wspomagający:
mgr Magdalena Forystek
mgr Marta Michałowska
mgr Jolanta Sroka
mgr Ewa Ruwińska
mgr Joanna Nawracaj
mgr Marta Nocleg-Zduńska
mgr Dorota Szeląg
mgr Edyta Wiktorska
mgr Agnieszka Brzeżowska
mgr Marta Fila
mgr Barbara Myśliwiec
mgr Agnieszka Janowiec
mgr Joanna Dziadosz
mgr Artur Domasławski
mgr Marta Dąbkowicz-Błasik
mgr Ryszard Goryczka
mgr Maria Kosiek

KLASA INTEGRACYJNA

KLASA INTEGRACYJNA - klasa, w której wspólnie z dziećmi zdrowymi uczą się i wychowują dzieci z niepełnosprawnością.

Liczba uczniów w klasie integracyjnej - od 15 do 20, w tym 3 do 5 uczniów z niepełnosprawnością (np. z niepełnosprawnością ruchową, z zaburzeniami narządu wzroku, słuchu, z upośledzeniem umysłowym, z autyzmem, z niepełnosprawnościami sprzężonymi).

Organizacja pracy na lekcjach - w kasach integracyjnych obowiązuje taka sama podstawa programowa jak w klasach ogólnych, jednak w przypadku uczniów z niepełnosprawnością programy są dostosowywane do ich indywidualnych możliwości i potrzeb
- wszyscy uczniowie korzystają z tych samych podręczników (w przypadku uczniów z niepełnosprawnością nauczyciele wybierają treści dostępne danemu uczniowi, bądź przygotowują odrębne pomoce dydaktyczne)
- na każdej lekcji obecnych jest dwóch nauczycieli - nauczyciel danego przedmiotu oraz nauczyciel wspomagający posiadający kwalifikacje z zakresu pedagogiki specjalnej
- nauczyciele oceniają osiągnięcia uczniów z niepełnosprawnością w odniesieniu do stopnia realizacji przez nich dostosowanego programu
- uczniowie z niepełnosprawnością korzystają z zajęć rewalidacyjnych na terenie szkoły: logopedia, rehabilitacja, terapia pedagogiczna, terapia psychologiczna, zajęcia wyrównawcze.
- klasy integracyjne objęte są szczególną opieką psychologiczno - pedagogiczną

KORZYŚCI EDUKACJI INTEGRACYJNEJ
DLA DZIECI Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIĄ I ZDROWYCH

Poprzez kontakty z pełnosprawnymi rówieśnikami, poprzez wspólne z nimi zajęcia i naukę ma lepiej przygotować dziecko do normalnego życia w społeczeństwie. Doświadczenia ostatnich lat pokazują, iż wspólne wychowywanie i nauczanie dzieci z niepełnosprawnością z pełnosprawnymi jest racjonalne i nie tylko możliwe, ale i pożyteczne.

Mała liczba uczniów w klasie przy jednoczesnej pracy dwóch pedagogów pozwala na szybsze i dokładniejsze zdiagnozowanie ewentualnych przyczyn trudności w nauce dziecka zdrowego, jak również daje możliwość „odkrycia” dziecka wybitnie zdolnego. W wyżej wymienionych przypadkach indywidualne zajęcie się obydwoma uczniami przynosi efekty. W pierwszym przypadku pozwala na pokonanie trudności w nauce, w drugim pozwala rozwinąć dodatkowe uzdolnienia ucznia. Aktywność dzieci zdrowych, ich żywiołowość mobilizuje dzieci z niepełnosprawnością do pracy na lekcji i poza zajęciami. Wspólne przebywanie z dziećmi zdrowymi, uczestnictwo w grach i zabawach jest jednym z najważniejszych czynników wpływających na rozwój dziecka z niepełnosprawnością. Poza tym atmosfera naturalności w klasie, gdzie nikt nie wytyka palcem dziecka na wózku, czy z zespołem Downa zapewnia każdemu poczucie bezpieczeństwa i akceptacji.

U dzieci zdrowych kształtują się pozytywne cechy osobowości: otwartość, wrażliwość, uczynność.

Integracja sprzyja bardziej wszechstronnemu rozwojowi dzieci. Stwarza lepsze warunki nauczania, ponieważ nauka odbywa się w mniejszych grupach i z wykorzystaniem różnorodnych form i metod. Przy czym nauczyciel pracujący w klasie integracyjnej wybiera dziecko, a nie program i stara się by uczeń rozwijał się wszechstronnie.

W klasie integracyjnej dzieci z niepełnosprawnością, często zachęcane przez swoich rówieśników, stawiają sobie takie same cele i wymagania. Zdarza się, że są to wyzwania przekraczające ich możliwości, z góry skazane na niepowodzenie. I choć wydawałoby się, że wywołać to może tylko zniechęcenie u dzieci z niepełnosprawnością to jednak jest pewnego rodzaju lekcją budowania realnego wizerunku samego siebie.

Dzięki nowemu systemowi integracji edukacyjnej, w którym uczniowie z niepełnosprawnością zostają przemieszani ze zdrowymi uczniami, można pokonać lęk przed niepełnosprawnością. Izolowanie czy segregacja osób z niepełnosprawnością oparta jest przecież na obawie i poczuciu winy. Dzieci chodzące do klas integracyjnych, mające na co dzień kontakt z uczniami z niepełnosprawnością są pozbawione wszelkiego typu obaw i lęku przed „innością”.

Bez wątpienia wspólna edukacja dzieci zdrowych i z niepełnosprawnością jest możliwa i pomimo pewnych trudności przynosi obustronne korzyści - zarówno w sferze wychowawczej jak i dydaktycznej. Dzięki niej dzieci z niepełnosprawnością zostają przygotowane do zniesienia ograniczeń spowodowanych swoją ułomnością i decydowania o sobie, ale przede wszystkim integracja staje się dla nich szkołą samodzielności.

CZYM JEST KSZTAŁCENIE SPECJALNE?

Kształcenie specjalne - to zorganizowany proces edukacji, dostosowany do potrzeb ucznia z niepełnosprawnością, dla którego konieczne jest zastosowanie specjalnej organizacji nauki i metod pracy, ukierunkowanych na wszechstronny rozwój ucznia i uwzględniających jego specjalne potrzeby edukacyjne.

Kształcenie to może być prowadzone w formie nauki w:
- szkole ogólnodostępnej
- w oddziałach integracyjnych
- w oddziałach specjalnych
- w szkołach specjalnych

Kategorie osób ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi objętych kształceniem specjalnym:
- osoby z uszkodzeniami sensorycznymi (wady wzroku, słuchu)
- osoby z uszkodzeniami motorycznymi (niepełnosprawność fizyczna)
- osoby z upośledzeniem umysłowym
- osoby ze złożonymi niepełnosprawnościami (tzw. sprzężonymi)
- osoby z autyzmem, w tym z zespołem Aspergera
- uczniowie niedostosowani społecznie
- uczniowie zagrożeni niedostosowaniem społecznym

Aby dziecko mogło zostać objęte kształceniem specjalnym na terenie szkoły, konieczne jest uzyskanie orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego, który to dokument wydaje Poradnia Psychologiczno - Pedagogiczna. W celu uzyskania w. w. orzeczenia rodzice dziecka składają do poradni odpowiedni wniosek wraz z zaświadczeniem lekarskim o stanie zdrowia dziecka. W odpowiedzi na wniosek rodziców poradnia przeprowadza badanie psychologiczno - pedagogiczne dziecka, po czym komisja w składzie: psycholog, pedagog, lekarz i kierownik poradni i na podstawie zebranej dokumentacji orzeka o potrzebie kształcenia specjalnego na terenie szkoły.

Szkoła ma obowiązek stosowania się do zaleceń poradni dotyczących objęcia ucznia kształceniem specjalnym. W tym celu organizuje się na terenie szkoły zajęcia rewalidacyjne.

Rewalidacja - z łac. oznacza przywrócenie człowiekowi pełnej sprawności, a w szczególności sprawności fizycznej, psychicznej i aktywności społecznej. Na terenie naszej szkoły w ramach zajęć rewalidacyjnych prowadzona jest: rehabilitacja, logopedia, terapia pedagogiczna, terapia psychologiczna, zajęcia wyrównawcze.

Podczas zajęć stosuje się zindywidualizowany sposób postępowania zmierzający do zmniejszenia lub usunięcia odchyleń od normy i zaburzeń w jakimś zakresie, np.: procesów orientacyjno - poznawczych, myślenia i mowy, koordynacji wzrokowo - ruchowej, sprawności manualnej, samoobsługi i zaradności, sprawności motorycznych i innych.

Orzeczenie o niepełnosprawności - dokument wydawany przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności na podstawie analizy dokumentów zawierających wyniki badań lekarskich. Zespół orzeka, iż posiadane przez dziecko schorzenie kwalifikuje je do grona osób z niepełnosprawnością (np. dziecko chore przewlekle, upośledzone, z niepełnosprawnością ruchową, nadpobudliwe, niedosłyszące, słabo widzące i inne).

WSPÓŁPRACA Z INSTYTUCJAMI KSZTAŁCĄCYMI I WYCHOWUJĄCYMI OSOBY Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIĄ

Patrząc z perspektywy kilkunastoletnich doświadczeń, dostrzegamy nieocenioną pomoc ze strony placówek i organizacji, które działają na rzecz osób z niepełnosprawnością. Nasza szkoła współpracuje z wszystkimi lokalnymi szkołami podstawowymi, podejmując działania zmierzające do szerzenia tam idei integracji, oraz z Warsztatami Terapii Zajęciowej Polskiego Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym w Jaśle, Specjalnym Ośrodkiem Szkolno - Wychowawczym, Placówką Opiekuńczo - Wychowawczą Dziennego Wsparcia „Arka Młodych”, Zespołem Szkół Nr 3, Zespołem Szkół Nr 4 (Szkolne Koła Caritas), Polskim Stowarzyszeniem Diabetyków - koło w Jaśle, Polskim Związkiem Niewidomych Okręgu Podkarpackiego - koło powiatowe, Polskim Związkiem Głuchych - koło Jasło, Domem Pomocy Społecznej w Foluszu, Caritas Diecezji Rzeszowskiej - koło w Jaśle. Promowaniu naszych działań na rzecz propagowania idei integracji w środowisku lokalnym służą również kontakty z lokalnymi mediami.

>>>